Լյովիգ ծյոծյա

Ծո ըսենց բան դուք չեք լսել, փորս կպատռի, թե չգրեմ, խալխն էլ իմանա, սերունդներն էլ:
Սթոքհոլմում թայֆայացած բազմասեռ ու բազմասերվածք պառվաբոզերի  ստուկաչական բրիգադը սկսեց յուղ վառել, լովիգիս Հայաստանից ղրկեցին, վստահաբար ասելով.

— տո ղաղպի ձագ, ոնց որ էս վտարանդի գրողների, նախագահի թեկնածուի, խաղաղարարների գործերը վարի տվիր, ըմբես էլ գնա դզի, ետ չգաս մինչև ըդոր տուն, տեղ չքանդվի, էրեխեն չխլեն, քաղաքական, հասարակական, գրական կերպարն ու վաստակը չսպանվի:

Դրանից հետո էդ սաղ կռնաս պահես քեզի այ հավերժ գրանտալափ չքավոր ու խռոնիկ տնփեսա:

Էս իշու ձագն էլ, թքեմ բոլոր իբր թասիբով գյումրեցոց և այլոց երեսին, որ ըսոր վրա չեն թքէ, էլ չասեմ ընգեր-բարեգամ են հետը, հո չէր կռնա բաց երես ու խրոխտ գալ, ինչպես 5000 կիլոմետրից, ու չեկիստներով պաշտպանված բլթցնում է:

Ղաղպեն մինչ գալն անվտանգության երաշխիքներ է պահանջել դու մի ասա:

***

Առավոտից ձագիս մերն ու իր մերը, Երևանից շտապօգնության հասած, բերին էրեխուս,  թե բա պահի, հետն էլ էրեխուս սիրելի քեռու դստրիկին, մենք գնանք մեր ու աղջիկ առևտուր անելու:

— Սիրով.

եղավ պատասխանս ինչպես միշտ, ամբողջ օրը զբաղվեցի քաղցրներով, խաղացինք մանկական հրապարակներում, կերանք, ուշ երեկոյան էկան, շնորհակալություն հայտնեցին, տեղեկացրի որ մյուս օրն էլ եմ վերցնելու դստրիկիս, լսեցի որ պլանավորել են վրացիների երեխաների հետ խաղալ, առաջարկեցի որ վրացիք շախմատ խաղան, ու չլցնեն դստերս ու իմ ժամանակն իրենց կարիքներով, բարի գիշեր մաղթեցինք միմյանց, գրկվեցինք, համբուրվեցինք քաղաքավարի,  երեխաների խաթեր հավանաբար: Ես համենայն դեպս հաստատ:

***

Առավոտյան արթնացա զանգից:

— Վահե Ավետյան:

Սա միշտ շատ վատ հարց է առավոտ գշերով: Աչքերս նոր բացած, ճպռկոտ անգամ գուցե, ես շատ գիտեմ Վահե Ավետյան, թե Մկրտիչ Փեշիկթաշլյան:
— Սոլենթունայի սոցիալական իշխանությունն է ձեզ անհանգստացնում;

— Աշքս լիս: Ինչ կա:

— Մեզ երեկ տասը հոգով տեղեկացրել են որ դու խելագար ես, երեխաների և առհասարակ բոլորի համար վտանգավոր, մուսուլման, շատ ագրեսիվ տեսակի, որ ձեր աղանդում սկսել ա ջիհադի սեզոնը, մի քանի սնայպեր ենք դրել շենքի կրիշին, որ մոտ գաս շենքին, էրեխին, մորը, տատին, ու ձեռի հետ հարևաններիդ, գլխից գյուլում ենք, ետմահու ցմահ զրկում ծնողական իրավունքներից:
— Ծո ըսոնց ութերորդ կլիմաքսը զարգեց, թե գլխներում ժաժք ընգավ: Ինչ էղավ էս ջադուներին, էրեկ լավ էին:

***

— Ախչի էլ ինչ պատահեց: Էս ինչ զանգեր են: 

— Էլ չզանգես,  էլ չգրես, էլ էրեխին չես տեսնի, դիմիր իշխանություններին:
Ելա գնացի երեխայիս վերցնելու էդ խելռնոցից: Մարդ չկա, ծպտուն չկա:
Երեկոյան ութին գնացի, զանգեցի, նորից ծպտուն չկա: Փոստի անցքից կանչեցի աղջկաս.

— Աստրիդ:

Ու անմիջապես լսեցի ձագիս զրնգուն ձայնը.
— Էս իմ պապան է, բաց թողեք ինձ: Դուք լավ բան չեք անում,  բացեք դուռը:
Մի քանի ակընթարթից լսեցի տոտիկների վազքը, դուռն ինքնուրույն բացեց ու նետվեց գիրկս:
— Տար ինձ քո մոտ պապ: Չեմ ուզում այստեղ մնալ: Մաման ասում էր դուռը քո համար չբացեմ:

— Չէ բալես, ինձ նկատի չուներ, այլ օտարներին: Մաման լավն է: Չի կարող նման բան ասել:

***
Իմացել եմ  նոր, որ մի անբողջ նախիր ղզղնած ակտիվիստ ջադու նստած է եղել տանս, լովիգս մեջները, ահից ծպտուն չեն հանել հերիք չէ, դեռ ղաղպեն էրեխուս ասել է որ իր անունը “ծյոծյա” է, որ հանկարծ Աստված չանի իմանամ ու մեռած մոր պուցը դնեմ բուռը, երևի կարծել է:

***
Լյովիգ ծյոծյա այսուհետ.

դու ստուկաչ`  եկել ես ԿԳԲ-ի հրահանգով ծպտված, վախեցել ես ինձ հանդիպել, գործ ես սարքել վրաս տխմարների միջոցով, ու փախել ես, դեմ տալով զավակիս մորն ու մի սուրու ազդեցության գործակալ: Ձեր հաշվարկն է ինձ բռնության հրահրելն ու բանտ նստեցնել,  ինչպես միշտ նախկինում: 
Բայց ես իմ ծրագրերն ունեմ:

Դու կրկին օպերացիա վարի տվիր հայվան: Քեզ վերջը սատկացնելու են չեկիստները, լեշդ գցեն գառաժիդ ետևը: Մարդ էլ էդքան տույպոյ կլինի ծո:

Այ բոզի տղա, բա էսքան չարչարանքով ու փողով հավաքած պիոներական ջոկատն ուր պետք է փախչի: Սրանց մերները քունվում ա հեսա:

Համ տասնյակ ազգեցության գործակալ վարի տվիր հերիք չէր, դեռ նստելու են, ու ինձ մուծվեն:
Լովիգ ծյոծյա,

տարածդ մատերիալով մի հատ էլ գիրք կլրտի, մի տարի ինձ նվիրած սիրային տաղ անվանած գեղցի սեմուշկա ծախողի եթիմի մրոցու հետ միասին ժողովածու տպի,  կդառնաս մեծ գրող: .Մենթերը մեկ ա մենակ քեզ են “հատուցում” վճարում երկրում, ուրիշ ոչ մեկի, որ գիրք տպես:

Մնացած գրողների քոքն արդեն կտրել ես երկրից, տեղն ազատվել է:

ՊՌ անողն էլ խոմ տնից է, Խարազի կադրերից, խորոված կառնես օրը մի լափ, կաշխատի:
Բայց ասա որ էդ տաղերը ինձ ես նվիրել, այ տմարդ բոզի տղա, թե չէ էդ ցելյուլիտի ոռով մարած գյաջը կարծում է թե իրեն ես նվիրել, խելքը գցել է երևի կլիմաքսի պատճառով, սեփական զավակին մատաղ է անում ԿԳԲ-ին:

Թողնել պատասխան

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Փոխել )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Փոխել )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Փոխել )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Փոխել )

Connecting to %s